"Otizm=İnsan", tahayyül ettiğimiz kadar uzak, ancak daha önce hiç düşünmediğimiz kadar yakın bir dünyanın kapılarını aralıyor. Sergiyi deneyimleyen izleyiciler; otizmin karmaşık yapısından süzülen, beyin fonksiyonlarının işleyişi ve bu işleyişin dışavurumu sırasında filizlenen gizemlerin özgün bir tezahürü olan karakteristik bir üslupla karşılaşıyor.

Remo’nun desenleri ve heykelleri titizlikle incelendiğinde, bu formların özsel veya mitolojik anlatılar olarak yorumlanması mümkündür. Bu anlatım dilinin sunduğu kesintisiz dışavurum heyecanı ile bu dilin sıra dışı çizimlerine ve seramik formlarına yansıması, sanatçının sanat dünyasında köklü değişimlere imza atma potansiyelinin bir ihtimalden çok daha ötesinde olduğunu gösteriyor.

Kategorik olarak "nörosanat" (neuroart) şeklinde tanımlanabilecek olan Remo, yalnızca ortaya koyduğu eserlerle gündemde kalmıyor; isminin bir markaya dönüşme süreci ve bu dönüşümle kazandığı radikal değişim ile özgünlük, Remo’nun sanatçı kimliğinin bir diğer önemli boyutunu teşkil ediyor.

*